Ik praatte even bij met onze Amerikaanse-Nederlandse bovenbuurvrouw, die met kerst net haar Amerikaanse familie over de vloer had gehad. We hebben fijn contact en helpen elkaar af en toe met praktische dingen.

En toen kwam er een klein pakje tevoorschijn. Haar zoon was zo attent geweest om een paar sigaren voor me mee te nemen. Ik maakte het open en ik was aangenaam verrast: het bleken twee Cubaanse Cohiba-sigaren te zijn.

Maar het echte verhaal zat niet in het bandje, maar in de herkomst. Deze sigaren, kwamen uit de nalatenschap van Diego Maradona. Via een veiling, waar niet alleen losse sigaren, maar ook een humidor en een aanzienlijke voorraad waren verkocht. Volgens de overlevering: via een familielid, een neef die een groot deel van die collectie erfde en later liet veilen.

En toen had ik in één keer niet alleen twee Cohiba-sigaren, maar twee objecten met een verdomd interessant verhaal eraan vast.

Diego Maradona was een briljant voetballer en een flamboyant, complex mens. Dat gold ook voor zijn vriendschappen. Zo had hij een bijzondere band met de Cubaanse dictator Fidel Castro. Maradona verbleef langere tijd op Cuba, sprak openlijk over hun band en noemde Castro herhaaldelijk met bewondering. Het is bekend dat Castro sigaren schonk aan vrienden, gasten en bondgenoten. Dat hoorde bij zijn wereld.

Cohiba-sigaren zijn niet zomaar sigaren. Het is geen merk dat achteraf mythisch is geworden; het was dat vanaf het begin. Cohiba ontstond in de jaren zestig en was aanvankelijk niet bedoeld voor de vrije verkoop. Het werd gerold voor de Cubaanse top, voor diplomatieke geschenken, voor Fidel zelf. Pas later werd Cohiba toegankelijk voor de rest van de wereld.

Dat Maradona Cohiba's rookte, die hij uit Cubaanse kringen kreeg, is aannemelijk. En dat er eind 2021 daadwerkelijk een internationale online veiling plaatsvond met persoonlijke bezittingen van Maradona — waarbij expliciet een humidor werd genoemd — klopt, daar is de foto hierboven van. De humidors is gesigneerd door Fidel Castro. Die veiling, bekend als La Subasta del 10, werd georganiseerd vanuit Argentinië en trok wereldwijd bieders.

Een prachtverhaal dat je natuurlijk niet kapot moet checken. Al beschik ik dus over de foto’s van de originele humidor uit de veiling.

Ik rook overigens niet. Bij mijn eerste poging ooit om een sigaret te roken moest ik zo hard hoesten dat ik er op voorhand maar niet aan begonnen ben. Maar ik rook al wel een jaar of dertig af en toe — en in de zomer op het strand wat vaker, met veel plezier — een sigaar. Lang geleden bezocht ik de tabaksplantages op het Canarische eiland La Palma. De Cubaanse sigarencultuur stamt daar van af.

Mijn favoriet is de Petit Corona van Hajenius. Eén keer eerder heb ik een Cohiba geproefd, en dat was een geweldige ervaring. Ik ben heel benieuwd hoe deze gaan smaken. Het wonderlijke verhaal eromheen maakt dat hij vast lekkerder zal smaken. Hopelijk is het niet één uit deze serie 🤣