Martijn Aslander

January 20, 2026

📰 Wat me deze week bezighield (Week 03 2026)

IMG_0896.jpg

Week drie zit er alweer op en ik had een hoop plezier. Ik gaf een lunchoptreden in de raadzaal van de gemeente Tilburg, die nu ook op mijn lijst bijzondere locaties kan. Ik dronk koffie op het hoofdbureau van de Nationale Politie en zag daar een mooie kans. We hadden een mooie bijeenkomst van de Digitale Fitheid Community. En ik had een ontzettend leuk uitje met mijn jongste dochter.

Ondertussen dacht ik veel na en schreef ik over datasoevereiniteit en informatieautonomie. En was ik buitengewoon in mijn nopjes met een ultrawide scherm dat voor een fractie van de prijs van mijn voormalige Apple-schermen. Meer screen estate zoals dat heet betekent meer schermen naast elkaar open en minder heen en weer schakelen. Dat scheelt niet alleen veel tijd, ook heel veel mentale ruimte. 
 


1 Door angst en onwetendheid over AI raakt onze overheid dieper verstrikt in het web van Big Tech
Een fors deel van alle kantoor- en schermwerkers in Nederland is al druk aan het spelen met AI. En dan vooral met filmpjes en plaatjes. Gratis letters bestellen, noemt mijn vriend Peter Ros dat. Maar weinig mensen zijn bezig met AI gebruiken voor het maken van scripts en code.

Ondertussen zijn ze op elke bestuurslaag van de overheid bezig met het proberen te maken van beleid voor AI. Er wordt vooral vanuit angst, onwetendheid en aannames gehandeld en dat dient ons momenteel niet, want er zijn uitdagingen genoeg rondom de informatiehuishouding. Zeker in het licht van de geopolitieke ontwikkelingen. Mijn waarneming is dat overheden momenteel diep verstrikt raken in de klauwen van partijen als Microsoft, juist door deze angst. Dat kan en moet anders. Ik schreef er een stuk over.

Daarnaast wordt er steeds meer en steeds luider gediscussieerd over datasoevereiniteit en informatieautonomie. Niet voor niets ben ik sinds het najaar bezig met de Pilot Informatieautonomie. Maar ik heb het gevoel dat juristen en beslissers zich blindstaren op de Cloud Act, die juridisch wellicht nog zou kunnen worden aangevochten, terwijl ze een veel impactvollere wet over het hoofd zien: de FISA Act, die in werking trad na 9/11. Daar moest dringend iets over geschreven worden. Dus ik was dit weekend druk met schrijfwerk en factchecking.

Armand Deguelle met wie ik graag spar over dit soort zaken schreef twee enorm rake lange stukken, warm aanbevolen: Over dat organisaties denken compliant te zijn en niet doorhebben hoe enorm veel data ongewenst in de metadata van documenten meegestuurd wordt. En deze over CISO’s en beslissers die zich blindstaren op certificaten en zich dan compliant achten. Een vinkje dat uiteindelijk tot vonken zal leiden 🤣


2 Van twee schermen naar één ultrawide scherm
In de coronajaren breidde mijn thuiskantoortje zich langzaam uit met deze setup, met name de L-vormige bureausetting die in hoogte verstelbaar is als een geweldige uitkomst. Zo gaandeweg bouwde ik dit langzaam uit met een Rødecaster II, een Stream Deck, en twee schermen. Dankzij wat fijne samenwerkingspartners scoorde ik twee Studio Displays bij elkaar. Twee geweldige schermen naast elkaar, fantastisch toch? Dacht ik. Toch was ik er niet helemaal blij mee.

Prachtig, die logica. Twee grote schermen maken samen één groot scherm. Maar in de praktijk is dat dus niet zo. Onlangs was ik bij Guido Thys op bezoek en zag ik een scherm om verliefd op te worden. Een curved 49-inch scherm van Samsung. Met ongelooflijk veel schermruimte en vooral breed. Nu kan ik moeiteloos een stuk of tien tot vijftien terminalschermen openen waar ik Claude, Gemini en ChatGPT draai, en daarnaast ook nog een agenda, een chatvenster en een browserscherm open heb zonder dat ik heel veel hoef te switchen.

Ik ben er nu een kleine week mee bezig en het resultaat is ongekend. Ik kwam erachter dat ik de twee grote schermen links had laten liggen omdat de flow niet fijn genoeg was. Blijkbaar maakt die rand tussen twee schermen qua bedieningsgemak en mentale frictie veel meer uit dan ik zag aankomen. Dat is nu opgelost. Het zit hem dus in hele kleine dingen


3 Geduld wordt beloond van Schaduwacademie naar BlueCool
Mijn manier van werken wijkt nogal af van hoe de meeste mensen dingen doen. De metafoor die ik graag gebruik: ik heb veel potjes op het vuur, veel dingen die ik probeer. Zoals ik ooit zag in een documentaire over Leonardo da Vinci. Je beschikt over een oneindige voorraad halffabrikaten en probeersels, en daardoor ook over veel eindproducten. Of zoals Edison ooit zei: "I have not failed. I've just found 10,000 ways that won't work." Maar je hebt er maar één nodig.

Ik heb er niet één. Ik heb vele projecten die lukken en nog veel meer die nog niet gelukt zijn. Want mislukte projecten, daar doe ik niet aan. Al die zaken zijn op enig moment weer van waarde in een andere gedaante of een andere vorm.

Afgelopen week kwam ik daar weer een mooi bewijs van tegen. Bureaucraten in de krochten van de Nationale Politie hadden mijn initiatief Schaduwacademie ooit proberen te vermorzelen. Maar ik trek nooit de stekker uit een project. Ik zet het vuur gewoon wat zachter en laat het doorpruttelen. Geduld is een schone zaak en nothing beats enthusiasm. 🤣

Afgelopen week werd mijn geduld beloond. Ik vond een manier om het komend jaar honderden bijeenkomsten bij de politie te organiseren. Om digitale fitheid op de werkvloer mogelijk te maken. Afgelopen week was er zelfs een NOS-journaal waarbij een politiemedewerker op tv vertelde dat de politie digitaal fit moest worden. Goede dingen komen langzaam...

Er wordt bij de politie ontzettend veel gepraat over digitale transformatie en er worden prachtige vergezichten geschetst. Maar de realiteit van vandaag is dat mensen op de werkvloer er geen zak aan hebben en technologie als een enorme frictie ervaren. Veel van die projecten zijn in mijn ogen eerder stappen in precies de verkeerde richting dan dat ze helpen.

Ik bedacht een ontzettend simpele interventie. Eentje die voor zo goed als geen budget honderden bijeenkomsten per jaar kan opleveren op de werkvloer, in kantines en in zaaltjes op alle politiebureaus. Het project heet BlueCool. Inmiddels pitch ik het idee bij de Belastingdienst en bij diverse gemeentes, die ook enthousiast waren. Binnenkort kun je er hier meer over vinden.

Ik denk dat ik een briljante aanpak heb bedacht om middels het Digitale Fitheid Community-platform laagdrempelig enorm veel mensen te kunnen helpen en te inspireren op de werkvloer zelf. Ik denk dat ik goud in handen heb.

Het aardige van het project is dat ze het niet kunnen vermorzelen vanuit de bureaucratie. Met de lessen die we al geleerd hadden, hebben we het huffterproof gemaakt.


4 Menselijk vernuft
-Jim Moylan is overleden. Hij maakte zichzelf onsterfelijk met een briljante vondst. De beste ideeën zijn simpel. Dit is een van de allerbeste voorbeelden waar ik ooit over hoorde. Het lukte Jim, die voor Ford werkte, maar niet om te onthouden aan welke kant van zijn auto de benzinetank zat. Waardoor hij steevast de auto aan de verkeerde kant bij het tankstation parkeerde. Hij bedacht iets slims dat inmiddels de wereldstandaard geworden is. En waar veel mensen nog nooit over nagedacht hebben. Net zoals ik het pas op latere leeftijd door had.

De Moylan-pijl.png


- Van surface acoustic wave phonon lasers had ik nog nooit gehoord, al houd ik al een tijdje de ontwikkelingen rondom fotonica in de gaten. Dat zou zomaar weer een hoop puzzels kunnen oplossen.

- Veel skepsis over AI is volkomen terecht, net als veel opwinding. AI's zijn ons in een rap tempo aan het helpen met als zeer lastig op te lossen geachte puzzels, zoals deze in de wiskunde. AI-hysterici verliezen deze aspecten nogal eens uit het oog in het hel-en-verdoemenis-narratief.


5 Overig delenswaardig:
-
De verhalen van denkers die ik al jaren volg over Claude Code, worden steeds talrijker. Dit vond ik een aardige van Casey Newton

- Als we dood gaan geven we een beetje licht af. Dat is niet onze ziel onderweg naar hemel of hel, maar een verklaarbaar verschijnsel.

- Ik snap hier technisch nog geen zak van, maar het kriebelt behoorlijk. Mijn eigen netwerk en internet??

- De voorbereidingen van de 3e European PKM Summit zijn in volle gang! Dit jaar raken we uitverkocht en de line-up is nu al indrukwekkend. Meer dan 200 man uit de hele wereld wisselen 2 dagen (20 en 21 maart) veel waardevols uit. Ben je met informatie, kennis, inspiratie en creativiteit bezig? Zorg dan dat je op tijd een kaartje hebt. Het is een communal event, dus we doen bewust niet aan eendaagse kaartjes!




Dank voor het lezen 🙏
Warme groet,
Martijn

Hier het bericht van vorige week (voor de nieuwkomers)


📅 Agenda leuke activiteiten en evenementen Martijn

Wil je mijn research steunen of heb je af en toe iets over voor deze weekberichten, doneer dan hier. Vind je het leuker om me iets cadeau te doen? Hier mijn lijstje.

Ik hoor het heel graag als je blij wordt van deze weekberichten en er iets aan hebt.

About Martijn Aslander

Technologie-filosoof | Auteur | Spreker | Verbinder | Oprichter van vele initiatieven

Momenteel vrolijk druk met Digitale Fitheid 

De leukste dingen die ik momenteel aan het doen ben: https://linktr.ee/martijnaslander en https://linktr.ee/digitalefitheid