Het is uit. Meestal zeg (of hoor) je dat als een liefdesrelatie eindigt, of tegenwoordig ook bij vriendschappen. In mijn geval heb ik het echter zakelijk uitgemaakt.

Ik ben een starter en begin graag iets nieuws. Maar afmaken, of bewust ergens mee kappen om ruimte te maken voor iets anders: dat deed ik zelden. Soms verloor ik mijn aandacht, soms diende zich iets leukers aan, soms hield iets vanzelf op. Ik zette altijd een komma, hooguit een puntkomma. Nooit een punt.

De Coachweek veranderde dat. Ik kwam tot een simpele conclusie: ik ben zélf mijn merk, en wil me niet langer verschuilen achter andere labels. Dus stopte ik als businesspartner van Topaasia en 'maakte ik het uit' met Professional Play. Ook Zin in de Zaak houdt binnenkort op te bestaan; ik ga verder onder mijn eigen naam.

Bijgevoegde foto van een Duits verkeerslicht voor voetgangers illustreert dat mooi. Als het er eentje voor gemotoriseerd vervoer was, zou er een oranje licht bij zitten. Bedoeld als waarschuwing, maar vaak ook een uitnodiging om nog even gas te geven. 'Oranje' was altijd mijn escape, nu zet ik bewust dingen stop.

Niet alleen zakelijk. Ik stopte ook bij het Twents biergenietschap waar ik lid van was. En mijn aanhoudende blessures maken dat ik mijn lange-afstandswandelingen binnenkort vaarwel zeg. Actief, niet gedwongen of halfslachtig. "Dat maak ik zelf wel uit." Soms voelt dat zwaar en weemoedig, maar tegelijkertijd geeft het me lucht, rust en ruimte. 

Ik ben benieuwd hoe dat voor jou is. Maak jij 'het' wel eens uit? En wat blijft er dan bij je hangen: rouw, of vooral opluchting?