"Mooi hoor, maar volgens mij nog niet hélemaal Wiro," was de reactie van Sjors toen ik een paar maanden terug een AI-gegenereerde afbeelding deelde van mijn naam met op de plek van de i in mijn naam een vuurtoren. Ik schreef al eerder over de wens die ik had voor mezelf: 'being a lighthouse'. En ook dat ik soms maar achter mijn eigen lichtbundel aan blijf rennen. Na de coachweek durfde ik meer te blijven stáán. Alleen het beeld moest dat nog bevestigen.

Daarin zijn we nu geslaagd, vind ik. In de laatste weken passeerden tientallen versies van een nieuw logo de revue, allemaal van de hand van Sjors. De uiteindelijke versie is het spreekwoordelijke 'puntje op de i'. Die i heeft daarin meerdere functies gekregen. Je zou er bijvoorbeeld ook een spelpion in kunnen zien, om mijn speelse karakter te illustreren. Tegelijkertijd zie ik er een sleutelgat in; goed voor wat mysterie, maar ook geschikt om los te maken. 

Wat het beeld vooral ook onderstreept is dat ik mag stáán, in al mijn kleurigheid. En hoewel dat in deze regio niet gewoon is: letterlijk en figuurlijk mijn hoofd boven het maaiveld mag steken. Want ja: die i lijkt ook wel op een poppetje. Sterker nog: een poppetje dat hélemaal Wiro is. It is I!