Schik in de sneeuw

Deze week ben ik met ons ballonteam in Mauterndorf, Oostenrijk. Vandaag zou onze eerste vaart zijn, maar een technisch mankement hield de ballon aan de grond. De teleurstelling was groot, maar het alternatief aanlokkelijk: dus pakten Linda en ik de wandelstokken en trokken we samen de bergen in, langs besneeuwde sparren en onder een loodgrijze hemel. En ergens onderweg, bij de lunch, gaf Linda me hét woord voor wat ik hier voel: schik. Dat Nedersaksische woord voor plezier dat dieper gaat dan plezier alleen - het gevoel van precies op je plek zijn, tevreden met het moment.


Noaberschap in het buitenland

Linda en ik ‘go way back’, en we delen meer dan we soms beseffen: een fascinatie voor het mobiliseren van gemeenschappen (zij met Durf te Vragen, ik met Gave Dingen Doen), de liefde voor noaberschap, de kunst van innovatie, en een zwak voor wandelen in/en hoge bergen. Ik introduceerde haar vorig jaar bij ons ballonteam, en daardoor lopen we nu samen door de Oostenrijkse sneeuw. Morgen wordt het nóg mooier, want dan zie ik ook vriendin Kris op haar huidige thuisgrond. Dit weekend stond ze nog in de krant als ‘Tukker in het buitenland’, volledig geaard op Oostenrijkse bodem. Dus komt ze ‘even’ langs in Mauterndorf - schik!


Home is where the schik is

“Heel de wereld is mijn vaderland,” schreef Erasmus ooit, en die woorden bleken leidend voor mij. Het verklaart waarom ik FC St. Pauli ondersteun, en waarom een Groninger zich thuis voelt tussen Oostenrijkse bergen met een Twentse vriendin en een Achterhoeks ballonteam. Schik is Nedersaksisch, maar kent geen grenzen - het reist mee in je rugzak, waar je ook terechtkomt. Of dat nu de Achterhoek is, Twente, Hamburg of een besneeuwd bergdorp in Oostenrijk. Thuis is niet waar je vandaan komt, maar waar je schik hebt.