"Wij gaan weer naar school!" Dat stond op de spandoeken die je langs de weg zag hangen na de zomervakantie, vroeger. Vandaag had daar in veel gevallen ook "Wij gaan weer naar het werk!" bij gemogen, te zien aan de kantoren die zich weer langzaam vullen. Zelf bracht ik er de laatste weken alweer wat tijd door, zij het half-om-half: in de schemerzone tussen werk en vakantie in. Vandaag probeerde ik volwaardig 'mee te spelen', maar kreeg het niet voor elkaar.

Op een bureaustoel, met een beeldscherm voor mijn neus. Dan iets fatsoenlijks tot stand brengen: dat kost me de grootst mogelijke moeite. Niet bepaald de activiteit waar ik "Wij gaan weer naar het werk!" voor van de daken zou schreeuwen. Liever ben ik, zoals vorige week, bij klanten en relaties - om te sparren over samenwerking en om strategie uit te stippelen. Of aan de wandel, rustig mijn gedachten ordenend. Of, zo ontdekte ik afgelopen week: inspiratie opdoen van het Werk (met hoofdletter) van anderen.

Met mijn vers aangeschafte Museumkaart kon ik nog net op de laatste dagen terecht bij de Halonen-expositie in het Rijksmuseum Twenthe: de Finse 'sneeuwschilder'. Ik stond stil bij een doek uit 1912 en raakte gefascineerd: met één kleur zoveel verschillende soorten sneeuw. Poedersneeuw, sneeuw waar je een bal van maakt, brokken die vastvriezen op de takken. Het Fins heeft zo'n vijftig woorden voor 'sneeuw'. Halonen had maar één kleur nodig om het te verbeelden.

En 114 jaar later staan we er nog naar te kijken. Het werken van die man is gestold in een Werk. Heel wat anders dan mailtjes wegklikken, orders verwerken en administratie doen. Scheppen, maken, creëren. En er mensen mee inspireren. Jammer dat de expositie nu voorbij is. Anders had ik mooi kunnen zeggen vandaag: "Ik ga weer naar het Werk!" Gelukkig heb ik mijn Museumkaart nog - nu al mijn beste zakelijke aankoop van het jaar. Hij houdt me aan het Werk!