Week 7 vloog om. We vierden de verjaardag van mijn lief, met Mark trainde ik mensen bij de Veiligheidsregio Utrecht over Digitale Fitheid. Ik trad op in Groningen, Utrecht, Schiphol en Haarlem en ons nieuwe boek Verder met Obsidian ging naar de drukker. Ik ontdekte bij toeval dat ik afgelopen maanden nóg een boek had geschreven en vond een uitgever. Door de hack van Odido leerde ik een hoop over computerbeveiliging en ik leerde wat het woord informatie-architect betekent. De komende week is het wat rustiger (volgens mijn agenda dan).


1 Ons boek 📗Verder met Obsidian  is naar de drukker!
 

Wie schrijft, die blijft, zo is het gezegde. Tijdens het buitengewoon leerzame schrijfproces van mijn vorige boek 📗 Starten met Obsidian, was er een hoop Obsidian-kennis waarover ik beschikte niet geschikt voor een beginnersboek volgens mijn uitgever. Sowieso is dat een valkuil voor mij, dat ik te veel wil vertellen :) De meeste trainers leren mensen hoe je een boot maakt. Ik ben meer iemand die mensen wil laten verlangen naar de zee.
Maar er lag genoeg basismateriaal voor een vervolgboek. En zo kon het dus gebeuren dat ik in minder dan een jaar maar liefst twee boeken had gemaakt. Dit keer samen met Frank Meeuwsen. Gewoon omdat het inhoudelijk leuker en gezelliger was. Frank rockt! Binnenkort ligt het in de winkel. Jefta Bade nam alvast een kijkje. En hier kun je het alvast vooruitbestellen.

Net als bij het vorige boek besloten we er geen knoppenboek van te maken. Gebruikers die Obisidan al een tijdje gebruiken en blij waren met het eerste boek gaan absoluut een heleboel hebben aan dit vervolg. Ook hier hebben we inzichten en kennis over omgaan met informatie, verweven met praktische tips en inzichten over slimmer omgaan met je eigen informatie. Ik denk dat het veel mensen die worstelen met hun eigen informatie heel goed kan helpen, en dat is hard nodig in deze tijd.

Voor mezelf bracht ook dit schrijfproces weer een hoop nieuwe inzichten. Ik moest een veel research doen voor dit boek. De bijvangst was net als vorige keer ongekend hoog. Toen ik het boek had opgestuurd naar de uitgever, zette ik al mijn schrijfwerk sinds augustus op een rijtje, met name alle stukken over informatieautonomie.  Met het lange essay van vorige week erbij kwam ik op zo'n 70.000 woorden, en daar bleek nog een boek in verstopt te zitten: 📗Informatieautonomie - De ontbrekende voorwaarde voor datasoevereiniteit in een tijdperk van vendor lock-in en AI. Kees Verhoeven schrijft het voorwoord en we brengen het boek eind maart in beperkte oplage uit. Een paar maanden later moet het in de winkels liggen!   


2 Er begint wat te schuiven, mijn essay over digitaliseren versus informatiseren trof doel
De eerste paar dagen van de afgelopen week stonden vooral in het teken van de uitgebreide feedback en commentaar op mijn langst essay ooit bestuderen en inhoudelijk beantwoorden. 

De reacties op het essay vielen uiteen in drie groepen. Veruit de grootste groep herkende wat ik betoog en voegde er een flinke bak praktijkervaring aan toe waar ik weer veel van leerde, van Project Gutenberg en het Britse GOV.UK tot initiatieven als STIF en NLdoc. Een tweede groep, vooral IT-ers probeerde het gesprek te verplaatsen naar de discussie over open of gesloten standaarden, met punten als "OOXML is ook open" of "PDF/A lost dat op". OOXML is het bestandsformaat achter Word-documenten, PDF/A is een archiveringsvariant van PDF. Punten die op zichzelf kloppen maar flink voorbijgaan aan mijn kernargument over de keten van afhankelijkheden die ontstaat zodra informatie vastzit in een formaat dat een computer niet direct kan lezen. En  er was een derde groep die helemaal niet op de inhoud reageerde maar meteen begon over processen en gebruiksgemak, wat misschien wel de beste illustratie is van hoe diep het paradigma zit dat ik in het essay aanraak.

Wat me daarbij opviel is dat zelfs de kritiek doorgaans uiterst vriendelijk en verbaasd van toon was. Via mijn netwerk begreep ik dat het ook diverse intranetten van overheidsorganisaties in Nederland gepost was. Nog nooit eerder in mijn lange carrière kreeg ik zoveel uitnodigingen van Chief Technology Officers (CTO's), Chief Information Officers (CIO's) en Chief Information Security Officers (CISO's) in mijn inbox. Dat is een prachtig teken dat de boodschap aan het landen is. Daarmee is het probleem nog lang niet opgelost, maar alles begint bij bewustzijn.

Het leverde ook een hoop goud op voor mijn nieuwe boek over informatieautonomie. Ik ben duidelijk nieuw terrein aan het betreden, met uitzondering van wat geeks die dit soort informatie al lang hebben maar niet over de bühne krijgen. Te veel bestuurders, beslissers en adviseurs gebruiken termen die ze eigenlijk niet snappen. Ik schreef er maar eens een column over in IP-Magazine. (helpen jullie delen?)


3 Ik trad afgelopen week op met veel verschillende verhalen
Momenteel sta ik vooral op de bühne met verhalen over Digitale Fitheid. Her en der deel ik ook inzichten over AI. Maar de afgelopen week was daarop een uitzondering. Ik trainde weliswaar samen met Mark Meinema een leuke groep mensen bij de Veiligheidsregio Utrecht over Digitale Fitheid, maar daarnaast had ik een paar bijzondere optredens. In Groningen sprak ik op een congres over duurzame inzetbaarheid. Dat optreden leverde een onverwacht inzicht op: ik blijk tegenwoordig ook parttime informatiearchitect te zijn 🤣

Een van mijn eerste optredens vorig jaar, na mijn herseninfarct (toen nog met een wandelstok) — ging over de kunst van het netwerken bij Liesbeth Kasperink. Dat leidde tot het idee om het boek Managen met Liefde van Tim Sanders dat me in 2005 enorm inspireerde te herschrijven voor deze tijd. Afgelopen vrijdag mocht ik daar een try-out van geven op een andere bijeenkomst van Liesbeth. Dat was ontzettend leuk en ging over de kracht van sociaal kapitaal. Over houding, over het principe: "hire for attitude, train for skills",  en over het niet al te serieus nemen van formele opleidingen.

Afgelopen weekend sprak ik in mijn eigen stad, op Valentijnsdag. In de Philhaermonie mocht ik een grote groep pioniers die met maatschappelijke en groene initiatieven bezig zijn toespreken. Over Factfulness. Over The Tipping Point van Malcolm Gladwell. En over de Verkennerswet en over de kracht van communities. En over het idee dat je je bij maatschappelijke initiatieven niet te afhankelijk moet maken van instanties die vooral grip willen houden op processen en zaken onnodig complex en zwaar maken.

Aan het einde schoof ik nog even aan bij de lokale radio, samen met mijn jongste die mee was. Die wilde nog  eens op de radio komen en ging naar huis met een goed verhaal voor in haar klas (ze is net als ik dol op verhalen en avonturen).

4 Overig delenswaardig:
- ik ben met zoveel dingen aan het experimenteren met AI dat ze bijna niet op te schrijven zijn. Ik wil de lezers van deze weekberichten die over bredere onderwerpen en technologie moeten gaan, er niet te veel mee vermoeien.Toch weet ik dat een deel van jullie er heel nieuwsgierig naar is. Dus af en toe op verzoek schrijf ik een stukje met wat vondsten die voor meer mensen die met AI bezig zijn relevant zijn. Hier een post op LinkedIn over hoe ik mijn Claude Code inzichten en kennis wekelijks een flinke upgrade geef (waardoor ik veel tokens/geld bespaar en de tool robuuster werkt).

- Odido, waar ik ook klant ben was gehackt. Maar hoe zat dat eigenlijk? Ik dook erin.

- Over hacks gesproken, AI vindt kwetsbaarheden soms veel sneller dan menselijke security-specialisten

- Een lezenswaardig stuk van de CEO van Anthropic, het moederbedrijf van Claude

- Joost Plattel deed me dit stuk herlezen, vooral in het licht van de Pilot Informatieautonomie



Dank voor het lezen 🙏
Warme groet,
Martijn

Hier het bericht van vorige week (voor de nieuwkomers)


📅 Agenda leuke activiteiten en evenementen Martijn

Wil je mijn research steunen of heb je af en toe iets over voor deze weekberichten, doneer dan hier. Vind je het leuker om me iets cadeau te doen? Hier mijn lijstje. (de link was stuk maar hij doet het weer)

Ik hoor het heel graag als je blij wordt van deze weekberichten en er iets aan hebt.