Ik was deze week veel op pad. Op maandagavond deed ik een standup-sessie voor Haarlemse ondernemers over mijn aankomende boek "❤️ Managen met Liefde", over de relatie tussen informatie en sociaal kapitaal. Ik bezocht met Genieke Hertoghs de Big Improvement Day, waar zij een geweldige performance gaf. We hadden een mooie bijeenkomst van de Pilot Informatieautonomie. Met Mark Meinema trainde ik een volle zaal bij RVO over digitale fitheid. En mijn eerste column bij iBestuur staat online. Ik sprak een hoop nieuwe mensen deze week. De Big Improvement Day bracht een hoop inspiratie en contacten dit jaar. Achter de schermen speelde ik met een technisch foefje dat API heet, ontdekte ik allerlei nieuwe mogelijkheden, en bouwde ik een app voor mijn sociale kapitaal.
1 Ik klom in een raket en ervoer het overview-effect In mijn leven heb ik tot op heden drie astronauten mogen ontmoeten. Wubbo Ockels kwam ik jarenlang tegen op een festival dat ik organiseerde. Een bijzondere en bevlogen man die in 1985 als eerste Nederlander de ruimte in ging. André Kuipers kom ik af en toe tegen wanneer we op hetzelfde evenement moeten spreken. En ik sprak ooit kort met Charlie Duke tijdens de opening van de tentoonstelling NASA – A Human Adventure in de Jaarbeurs Utrecht in 2013. Duke was destijds een van de twaalf mensen die ooit op de maan heeft gestaan, als tiende mens en de jongste ooit.
Zonder uitzondering spraken ze over hoe bijzonder het is om vanuit de ruimte naar de aarde te kijken, en wat dat doet met je gevoel voor het behoud van de planeet. Dit fenomeen staat bekend als het overview effect, een term die filosoof Frank White in 1987 introduceerde. Bijna alle astronauten hebben dezelfde overweldigende ervaring. Als je de aarde ziet vanuit de ruimte, verschuift dat hoe je denkt over de mensheid en de planeet. Blijkbaar doet het in de ruimte zijn bijzondere dingen met je.
Een aantal slimme mensen vroeg zich af of je dat gevoel ook kunt creëren zonder daadwerkelijk de ruimte in te gaan. En op de Big Improvement Day waar ik afgelopen week te gast was, hadden ze buiten bij de deur een flinke raket staan, gemonteerd op een vrachtwagen. Via een trappetje klom ik naar binnen, nam plaats in een stoel die bleek te kunnen draaien en bewegen, en zette een VR-bril op.
Ik had wel vaak leuke VR-ervaringen. Maar de kwaliteit van deze VR-ervaring was van een hele andere orde. Door de context en een stoel die beweegt, trilt en draait, waan je je daadwerkelijk in de ruimte. De stoel simuleert niet de G-krachten van de lancering, maar voor de rest is de ruimtereiservaring ontzettend overweldigend, vele malen indrukwekkender dan ik zag aankomen toen ik de raket inklom.
Dit initiatief heet SpaceBuzz, een educatief programma dat werd ontwikkeld samen met André Kuipers. Een vijftien meter lange raket, met negen bewegende stoelen en VR-headsets. Het programma richt zich vooral op kinderen van groep 7 en 8 van basisscholen. In de klas doen ze mee aan een heel trainingsprogramma voor astronauten, waarna ze op het schoolplein in een raket mogen klimmen en die ervaring mogen ondergaan.
De ervaring was echt geweldig, maar ik ervoer niet die spirituele ervaring die ik bij de astronauten tegenkwam. Wellicht moet je er daarvoor wat langer in zitten (en ook nog gewichtloosheid en kwetsbaarheid ervaren). Desalniettemin is het een absolute aanrader om eens heel anders naar de wereld te kijken. Leuk om op de scholen van jullie kinderen uit te nodigen. Aanmelden kan via scholen.spacebuzz.earth.
2 DigId, informatiegeletterdheid en de PKM Summit
Afgelopen week was er, terecht, veel nieuws en ophef over de op handen zijnde overname van DigId door een Amerikaans bedrijf. Jaap Henk Hoepman schreef daar inhoudelijk rake dingen over en Follow The Money trok hard aan de bel. Het spectrum aan mensen met een mening hierover is breed. Veel mensen voelen gevoelsmatig dat we hier iets mee moeten, en een minder groot deel kan het onderwerp goed overzien. De enige manier die ik zie om hier wijs mee om te gaan is mensen voorzien van context en informatie.
Als we zo afhankelijk zijn van systemen die we niet controleren, moeten we de governance qua informatie en IT nog beter doen en nog transparanter zijn over wat er gebeurt. Bij de politie gaat het daar nog steeds niet goed mee, zo las ik in dit rapport van Follow the Money. Daar kan wat mij betreft niet vaak genoeg over geschreven worden. Dit soort zaken moeten echt anders én transparanter, zodat er meer mensen kunnen meedenken, want dat is hard nodig.
Ik blijf het gek vinden dat veel mensen die over informatietools en systemen moeten beslissen wél verstand van processen en document- en datasystemen lijken te hebben, maar zelden diep over informatie en het ermee kunnen werken op de gemiddelde werkvloer nadenken. Want de kloof tussen die werelden is echt groter dan de Grand Canyon.
Dit soort problemen los je niet op met één expert of één afdeling. Je hebt mensen nodig door de hele organisatie die informatievaardig genoeg zijn om mee te denken. Hoe meer mensen snappen hoe informatie werkt, hoe weerbaarder we worden.
Ik denk dat we in Nederland veel beter moeten leren omgaan met informatie. En dat begint met informatiegeletterdheid. Nergens kun je daar zo snel zo veel over leren dan op de komende 3e editie van de PKM Summit die ik met een fijn team organiseer. Uit de hele wereld komen een paar honderd zeer enthousiaste, leergierige en kundige mensen bijeen op vrijdag en zaterdag in Utrecht om kennis, gedachten, ideeën en praktische tips te vergaren. Er zijn nog kaarten, maar dit jaar is de eerste keer dat we uitverkocht raken. 💪
Kun je zelf niet en werk je bij een wat grotere organisatie? Stuur dan je leukste medewerkers daarheen en laat ze de rest van de organisatie vertellen wat ze er leerden. Daar heb je meer aan dan een cursus documentmanagement. 🤣
3 Spelen met API's en oude data In mijn ontdekkingsreis in het maken van mijn eigen digitale werkgereedschap en software ontdekte ik afgelopen weken hoe ontzettend krachtig API's zijn. In de begintijd van web 2.0 sprak ik er al vaak over, maar het is een heel andere ervaring als je er zelf mee aan de slag gaat.
Veel mensen vragen zich af hoe ik toch al die data in mijn systemen krijg. De grap is dat een groot aantal data-elementen zo goed als automatisch binnenkomt in mijn systeem. Facturen uit Moneybird, banktransacties uit Bunq, boekcovers en covers van series. Mijn eigen data wordt verrijkt met die van de API's en omgekeerd. Hier kun je er meer over lezen.
Evernote, ooit een fantastisch bedrijf, heeft de mogelijkheid om al je Evernote data lokaal te bewaren, geblokkeerd. Dat is een nare streek. Ik ontdekte echter dat ik met Cloud Code via mijn Mac Terminal mijn hele Evernote database ineens lokaal kan downloaden. Dus de app zelf staat het niet toe, maar er is dus een truc. Heel fijn!
Mark Meinema zette me op een interessant spoor en nu ineens zijn veel computerdingen die lastig leken of waren ineens simpel! Mijn computer luistert nu eindelijk naar me (en dat scheelt aanzienlijk)
Ik ontmoete zoveel mensen op de Big Improvement Day dat ik behoefte had aan een slimmere app die meer kan dan alleen een adresboekje. En zeker ook nog veel meer dan een CRM-pakket. Dat liep van het weekend flink uit de hand. Ik bouwde een app die eigenlijk fungeert als een bank voor sociaal kapitaal. Ik sprak er ook over met Mark Vletter en die bleek al aan zijn eigen versie ervan te werken. Ik voorzie dat meer mensen dit gaan maken binnenkort. Hier een long read dat ik dit weekend schreef over sociaal kapitaal (ik deed flink wat research voor het maken van de app). Volgende week deel ik meer over de app zelf.
4 Ik bedacht iets simpels om goedkoop grote organisaties te helpen met digitalisering Mijn manier van werken wijkt nogal af van hoe de meeste mensen dingen doen. De metafoor die ik graag gebruik: ik heb veel potjes op het vuur, veel dingen die ik probeer. Zoals ik ooit zag in een documentaire over Leonardo da Vinci: je beschikt over een oneindige voorraad halffabrikaten en probeersels, en daardoor ook over veel eindproducten. Of zoals Edison ooit zei: "I have not failed. I've just found 10,000 ways that won't work."
Ik heb vele projecten die lukken en nog veel meer die nog niet gelukt zijn. Want mislukte projecten, daar doe ik niet aan. Al die zaken zijn op enig moment weer van waarde in een andere gedaante.
Bureaucraten in de krochten van de Nationale Politie hadden mijn initiatief Schaduwacademie ooit proberen te vermorzelen. Maar ik trek nooit de stekker uit een project. Ik zet het vuur gewoon wat zachter en laat het doorpruttelen. Geduld is een schone zaak en nothing beats enthusiasm. 🤣
Afgelopen week werd mijn geduld beloond. Ik bedacht BlueCool, een simpele aanpak om digitale fitheid op de werkvloer mogelijk te maken. Voor tweeduizend euro per jaar organiseer je tien bijeenkomsten waar collega's tips en tricks uitwisselen, en de beste bijdrage wint Coolblue-bonnen. De Politie, de Belastingdienst en diverse gemeentes zijn enthousiast, en 2 Maart starten we ermee!
6 Overig delenswaardig - Ik weet dat een deel van jullie bezig zijn om oude bestanden op te ruimen en op te schonen om te kunnen gebruiken in je eigen systeem. Hier is een trucje genaamd Panda's waarmee je CSV-bestanden kan opschonen.
- Er is een nieuw seizoen van Drops of God (over wijn) op AppleTV. De eerste was heel erg kijkenswaardig!
Dank voor het lezen 🙏 Warme groet, Martijn
Hier het bericht van vorige week (voor de nieuwkomers)
Wil je mijn research steunen of heb je af en toe iets over voor deze weekberichten, doneer dan hier. Vind je het leuker om me iets cadeau te doen? Hier mijn lijstje.
Ik hoor het heel graag als je blij wordt van deze weekberichten en er iets aan hebt.
About Martijn Aslander
Technologie-filosoof | Auteur | Spreker | Verbinder | Oprichter van vele initiatieven