Het is februari en week vijf zit erop. Ik had een hele leuke sessie in de raadzaal van de gemeente Hilversum. We bezochten een fantastische workshop van Frank Meeuwsen over Claude Code, de AI-tool waar ik al maanden mee werk. Daarna gaf ik een sessie over Obsidian voor beginners, waar mensen uit het hele land op waren afgekomen. Wat een fijne energie en wat leerde ik een hoop die dag. Dit was ook de week waarin ik voor het eerst in mijn leven een eigen Linux-server installeerde en mijn Life Lens System ThetaOS migreerde naar de cloud. Daardoor kan ik er een aantal slimme dingen mee doen die ik van tevoren niet zag aankomen.
Verder bezocht ik Drenthe en sprak in Den Haag met bestuurders en hoge ambtenaren. En verwonderde me over de dynamiek ter plekke. Ik schreef een lang stuk over waarom een groot deel van de datacenters volgens mij niet nodig is. Ik rekende er een weekend aan en kwam tot een aantal interessante inzichten. 

1 Van het een kwam het ander
Ik voel me al geruime tijd heel senang in de rol van technologiefilosoof. Ik heb een haat-liefdeverhouding met technologie en denk er graag vanuit alle perspectieven én niveaus over na. Soms bedenk ik een nieuw perspectief en deel ik dat experimenteel. Hier, maar ook in columns en op een podium.

Afgelopen weekend schreef ik een column voor IP-Magazine. Het schrijfproces dwong me tot flink wat onderzoek en de bijvangst was ongekend groot. Soms zit je ergens met je neus bovenop en moet je wat afstand nemen om het te zien. Ik ontdekte namelijk dat de enorme data-explosie die onderdeel is van het narratief om overal datacenters neer te zetten niet bestaat. Er is een data-duplicatie-explosie. We bouwen dus grote dozen voor rommel en afval.

Ik dook er diep in en factcheckte alles driedubbel. Het stuk dat ik erover schreef werd acuut geaccepteerd door iBestuur, een belangrijk podium voor overheden die kennis zoeken en delen over IT en technologie. Ik kreeg veel aandacht, applaus en bijval. Na één dag was het het best gelezen artikel van iBestuur in dertig dagen.

Maar ik kreeg ook een snoeiharde, gestrekte-been-reactie van iemand die veel over datacenters weet en daar geld mee verdient. Ik had volgens hem broddelwerk opgeleverd en hij liet niet na om zoveel mogelijk van mijn verhaal te proberen te debunken. Heel leerzaam, maar het viel me op dat hij maar op één dimensie bleef hameren: die van AI, rekenkracht en energie. Daar weet hij inderdaad veel van. Mijn stuk ging echter over data en opslag.

Ik verdiepte me vervolgens in al zijn rapporten en studies en toen kwam de aap uit de mouw. Hij kijkt louter naar de harde kant van de puzzel. Daarmee was hij onderdeel van het probleem dat ik aan de kaak stelde.

Ik besloot, getriggerd door zijn kritiek, me daar ook maar eens uitgebreid in te verdiepen. De ontdekking die ik vervolgens deed was spectaculair. De reden voor al die rekenkracht en AI is dezelfde als mijn verhaal over opslag. Maar liefst tachtig procent van de enterprise-data van de overheid is opgeslagen in een niet-machineleesbaar formaat, waardoor je brute rekenkracht nodig hebt, en stroom, en koelwater, en schaarse ruimte. Terwijl je, als je vanuit een ander paradigma naar informatie kijkt, met fors minder datacenters en capaciteit toe kunt. Met de huidige manier van informatie opslaan voelt het alsof je een deur openmaakt met een bulldozer terwijl je de sleutel van de deur gewoon hebt.

Precies wat we met de Pilot Informatieautonomie aan het blootleggen zijn. Maar tussen gelijk hebben en gelijk krijgen zit nog een hele wereld aan ongemak en weerstand. Moedig voorwaarts! Het vervolgstuk over mijn vondst over AI staat later deze week online en zal ik volgende week hier delen.

2 Ik denk dat ik nu mijn nerd-diploma wel heb 🤣
Ik kreeg wat klachten dat het de laatste maanden wel heel veel gaat over wat ik leer en ontdek met code. Maar het idee van deze weekberichten is juist dat ik deel wat ik meemaak, wat ik leer en wat me bezighoudt. En momenteel staat dat al weken in het teken van leren, en van het verkennen en toetsen van aannames die iedereen doet over AI, code en IT. Dit is een van de leukste periodes in mijn leven, niets minder dan dat. Vrijwel alles dat ik ontdek is in een andere vorm enorm van waarde, omdat het zo diep verweven is in onze samenleving. De informatiekant van werk ken ik op mijn duimpje, maar de IT-kant van werk was tot voor kort onbegrijpelijk. Dat schuift nu in rap tempo op.

Ik leer dagelijks nieuwe woorden, zoals parsen een tijdje terug en afgelopen week cronjob. Poeh, wat een krachtig spul dat we allemaal hebben maar niemand kent. Ik herkende acuut wat mooie kansen, omdat mijn nieuwsgierigheid het wederom won van mijn knopjesangst. Ik installeerde voor het eerst in mijn leven remote een Linux-server. 💪 Nu kan ik 24/7 gave dingen doen die me veel tijd en gedoe besparen, maar vooral slagkracht opleveren. Ik leerde een flinke firewall te maken en de werking van een SSH-tunnel. En hoe je je beschermt tegen een DDoS-aanval. Toen ik dat in de vingers kreeg, had ik in no time Moltbot (nu openclaw) aan de praat. Ik verbond hem niet aan mijn computer (levensgevaarlijk, zo'n AI-agent) maar voedde hem netjes op tot een uiterst snelle, brave hulp.

De aandelenkoersen van techbedrijven als SAP beginnen fors te dalen nu we allemaal eigen code kunnen maken. En terecht. IT is niet langer duur en complex, al willen velen ons doen geloven dat het anders is. Ga er maar vanuit dat er angst en een verdienmodel aan vastzit. The times are changing en dit is een gave tijd. Ik heb me zelden zo onafhankelijk gevoeld met technologie. We zijn niet heel ver af van het moment dat we geen grote partijen meer nodig hebben en lokaal op onze eigen computers krachtige dingen kunnen maken. De enige voorwaarde is dat we dan wel stoppen met het opslaan van informatie in een bestandsformaat dat bedoeld is om te printen. ;)

3 Over dingen doen die gedoe zijn en geduld vergen
Met regelmaat lees ik de stukjes van Seth Godin. Ik mocht ooit het voorwoord van een aantal van zijn boeken in het Nederlands schrijven. Ik zocht hem ooit thuis op ten noorden van Manhattan, langs de Hudson. Een briljante geest en een hele productieve man. Afgelopen week viel mijn oog op dit stukje:

Ik heb met de mensen om me heen regelmatig gesprekken over mijn projecten, en de laatste tijd vooral over mijn LLS, ThetaOS. Wat me veelal verwondert, is dat ik bereid ben honderden uren te stoppen en iets dat knaagt of iets dat ik intuïtief voel. Mijn hele leven dan doe ik regelmatig dingen waarvan ik niet precies weet waarom. Laat staan dat ik weet wat ik eraan heb. En dan heb ik het niet over een beetje moeite, maar heel erg veel moeite. Langdurig. Tegen de stroom ingaan, omdat het kan, en omdat er ergens iets lonkt.

Veel van de mensen om me heen zijn veel te enthousiast over de mogelijkheden van AI, en bijna allemaal lopen ze tegen allerlei vormen van beperkingen aan die ik op geen enkele manier herken of tegenkom. Het begint erop te lijken wat mijn krankzinnige aanpak om achthonderd uur te stoppen in iets waarvan ik tijdens het proces niet precies weet waarom ik het doe en wat ik dan heb, begint uit te betalen. Niet in klinkende munt, want daarvoor doe ik het niet. Daarvoor doe ik het nooit overigens. Maar ik begin inzichten te vergaren en verbanden te zien die goud waard zijn. En me helpen om zaken over informatie, data en technologie sneller en dieper te doorgronden. Beter dan Seth het gezegd heeft, zou ik het niet kunnen. En veel ervan begon met dit stuk. More trouble than it's worth, absoluut. Maar inmiddels dus "The hallmark of projects that turn out to be worth doing"


4 Menselijk vernuft
- Dit is een fascinerend filmpje. De Amerikanen hadden miljarden geïnvesteerd in een project dat ze als mislukt hadden beschouwd, maar het was eigenlijk een lukking in de dop. Japanners pakten het anders aan en bedachten iets heel slims. Een prachtig voorbeeld van menselijk vernuft en van perspectief wisselen.


5 Overig delenswaardig
- Scott Galloway is een scherpe denker. Deze analyse over hoe Amerikanen hun onvrede over het beleid daar kunnen uiten met groot effect is een hele originele!

- Na een best drukke week genoot ik met mijn lief van een uitje. Bij een lezing kreeg ik een overnachting kado in één van de bijzonderste hotelkamers waar ik ooit was. Met uitzicht over de waddenzee. Een absolute aanrader!

Dank voor het lezen 🙏
Warme groet,
Martijn

Hier het bericht van vorige week (voor de nieuwkomers)


📅 Agenda leuke activiteiten en evenementen Martijn

Wil je mijn research steunen of heb je af en toe iets over voor deze weekberichten, doneer dan hier. Vind je het leuker om me iets cadeau te doen? Hier mijn lijstje.

Ik hoor het heel graag als je blij wordt van deze weekberichten en er iets aan hebt.